Sen bilmezsin

Bu hallerimi sen bilmezsin
Acının, hüznün toynak vuruşlarını icimde.. Yapayalnizligin ciğerlerime kadar işlemesini, kuyu diplerimi, sağır sessizliklerimi bilmezsin. Bilmezsin hayata tutunmak icin nasıl zorlandığımı, nasıl kendimi kırk kez idam ettigimi..

Kaygının, korkunun çekip gittiği, rafine bir sanciyla gokteki yıldızlar gibi ufacık, nokta kadar kaldığımı, ne bilir ne sezersin...

Bu da benim sirrimdir.. Az'i cok yasamakli kaderimin bana biçtiği roldür. Kedere râm hali diyorum ben. Yakışıyor ona bu ad. Metruk bıraktığım zamanlarda ruhumun aldığı intikam gibi bir şey.

..ve sen bunları bilmezsin. Ben kederimi sigaraya saramam, höyküre höyküre ağlayamam, huysuzluk edip nazdâr olamam. Koca bir ateş yanar da ne is, ne duman çıkar zahire. Hani sıcakkanlı oluşum da bu ataştandır sanıyorum.
Bilmediğin bu hallerim var ya bildigin gibi degil. Öyle eksik, öyle tam, öyle ben...